*Kabanata 1: Ang Sumpa na Hindi Maipaliwanag* Maaga pa lang, umaalingawngaw na ang martilyo sa maliit na carpentry shop sa gilid ng palengke ng San Ildefonso. Si Rigo, 27 taong gulang, nakaupo sa sahig na puno ng sup at alikabok, kinakaladkad ang liha sa isang lumang mesa. Sa labas, buhay ang bayan. May tawa ng mga bata, sigaw ng tindera, amoy ng inihaw na isda at sampaguita mula sa simbahan. Normal ang lahat… maliban sa kanya. “Rigo! May nag-order ng upuan sa bahay ni Kapitan! Kailangan bukas na!” sigaw ni Mang Lando, amo niya. “Opo,” maikling sagot lang niya. Hindi siya tumitingin sa mata. Natatakot siyang makakita ng takot. Kasi alam niya. Alam niyang hindi siya normal. Nagsimula ang lahat tatlong taon na ang nakalipas, nung gabing naamoy niya ang pabango ni Mara, anak ng mayamang mangangalakal. Isang amoy na matamis, parang rosas na hinaluan ng pulot. Nung gabing yun, nagising siya sa gitna ng palengke, hubad, duguan, at puno ng basag na paninda sa paligid. W...